Maandelijks archief: september 2015

Gemeenteraad september 2015: Lokaal opvanginitiatief voor vluchtelingengezin

Zelzate zal een huis van het OCMW ter beschikking stellen om 1 vluchtelingengezin op te vangen. Zelzate reageert hiermee op de vraag van secretaris voor asiel en migratie, Theo Francken, om middels een LOI ( Lokaal Opvanginitiatief) één gezin per gemeente op te vangen.

Eerst bleek uit een reactie van OCMW-voorzitter Laureys dat Zelzate niet zou deelnemen aan dit initiatief, daar er geen plaats zou zijn voor een gezin wegens de nu al lange wachtlijst en de overbelaste sociale dienst van het OCMW.

Gelukkig veranderde het college gisteren het geweer van schouder, ondermeer na deze interventie:

De beelden van de vluchtelingenstroom die op gang kwam na de gewapende conflicten in het Midden-Oosten en Libië laten niemand onberoerd. Duizenden mensen vonden reeds de dood in en rond de Middellandse Zee toen ze probeerden de oversteek te maken vanuit Noord-Afrika. Voor diegenen die de oversteek overleefden wacht nu een moeizame zoektocht naar veiligheid en onderdak in een vreemd continent waar de winter niet lang op zich zal laten wachten.

1) Mensen ontvluchten hun land niet voor hun plezier, maar omwille van oorlog, ontbering, vervolging of extremistische groeperingen die geen respect hebben voor mensenrechten. De humanitaire nood is dus reëel en ernstig. De meeste vluchtelingen uit Syrië, Lybië, Irak en Afghanistan willen liefst terugkeren naar hun vaderland als de situatie daar terug veilig en stabiel wordt. Ik vermeld dit om alle leugens, misleiding en haatzaaierij ten aanzien van vluchtelingen te ontkrachten, want sommige rechtse politici en partijen grijpen dit gretig aan om verdeeldheid te zaaien en mensen af te leiden van de oorzaken van dit conflict. Sommige politici gaan zelfs beschamend ver door vluchtelingen in aparte sociale categorieën te willen onderbrengen. Het discours van deze politici gaat trouwens regelrecht in tegen de conventies van Génève die ons land in 1951 ratificeerde om vluchtelingen dezelfde gewaarborgde mensenrechten te geven als de inwoners van het gastland. Tijdens de twee wereldoorlogen vluchtten ook zeer veel landgenoten naar Nederland, Groot-Brittannië of de VS via de Red Star Line omwille van oorlogsomstandigheden. We mogen dit absoluut niet vergeten.

2) De oorzaken van deze vluchtelingenstroom is gelegen in de recente militaire interventies in het Midden-Oosten, waar ons land jammer genoeg ook een verpletterende verantwoordelijkheid in draagt via haar lidmaatschap van de NAVO en haar wapenleveringen aan de grootste sponsor van het sektaire geweld in Syrië, Libië en Irak, namelijk: Saudi-Arabië. Daar wordt jammer genoeg altijd zedig over gezwegen in de analyse van de vluchtelingenproblematiek. De inmenging en destabilisering van Afghanistan, Irak, Libië en Syrië (in die volgorde) door de bombardementen van de NAVO en de steun van sektair geweld in deze landen om bepaalde regimes ten val te brengen, hebben oorlogssituaties gecreëerd en vluchtelingenstromen op gang gebracht.

A) Eerst zagen we de oorlog met Afghanistan, waar België na 9/11 de VS steunde in een bommencampagne tegen de Taliban. De Taliban nota bene die ze ironisch genoeg zelf aan de macht hadden gebracht eind jaren 80 – begin jaren 90 in de strijd tegen de toenmalige Sovjet-Unie. Al-quaeda en Bin Laden zijn namelijk getraind en grootgebracht door de VS, maar nadien zijn deze monsters aan hun meesters ontsnapt. De VS rechtvaardigde deze oorlog uit zelfverdediging zonder enig bewijs te leveren van de medeplichtigheid van de toenmalige Afghaanse staat aan de terreur van Al-Quaeda. De VS handelde dus zonder enig internationaalrechtelijk mandaat van de Verenigde Naties en richtte met een bommencampagne een ware ravage aan in Afghanistan. Het bewapende en trainde op zijn beurt terug milities en groeperingen om de Taliban te destabiliseren en dompelde het land onder in een burgeroorlog, waardoor vluchtelingenstromen op gang kwamen waar wij, in het kader van de NAVO, ook verantwoordelijk voor zijn.

B) Dan zagen we de oorlog in Irak in 2003. Zonder enig bewijs van betrokkenheid met Al- Quaeda en zonder enig bewijs voor het bezit van massavernietigingswapens ontketende de VS een illegale oorlog tegen het Irakese volk, die tot op vandaag nog steeds voortduurt en geëvolueerd is tot religieus sektair geweld. Net zoals de vroegere kolonisators uit de 19e eeuw probeerde de VS Irak te verdelen in 3 provincies en wakkerde het tegenstellingen aan binnen de bevolking op basis van religieuze en etnische lijnen, want een land is zo makkelijker te bezetten en oliebronnen zijn ook makkelijker te ontginnen wanneer een land ten prooi valt aan verdeeldheid (Divide et Impera). De VS sponsorden dus sektaire groeperingen om het Ba’ath-regime van Saddam Hoessein te doen vallen en IS(IS) nestelde zich in dat vacuüm. Ons land verleende in het kader van de NAVO ook doorgang tot de militaire transporten van de VS in de haven van Antwerpen om in Irak dood en vernieling te zaaien. Na bijna 12 jaar oorlog en burgeroorlog en nu door de verschrikkingen van IS, zijn er dus vluchtelingenstromen op gang gekomen.

C) In 2011 krijgen we de volgende episode. Naar aanleiding van de Arabische lente die plaatsgreep in verschillende Arabische landen ( Tunesië, Egypte, Syrië, Libië ) schoot de NAVO in actie om opeens het geweer moreel van schouder te veranderen. Opeens waren de Ben Ali’s, Moebaraks en Assads, die we 40 jaar lang openlijk hadden gesteund, gewetensloze dictators en onderdrukkers geworden van democratie en vrijheid. Van hypocrisie gesproken! Europa wist dat Khadaffi Afrikaanse gelukzoekers tegenhield in Libië om de oversteek te maken via de Middellandse zee en steunde hem daarin. Libië tekende de conventies van Genève niet en daarom bleven duizenden vluchtelingen verstoken van elementaire mensenrechten, met medeweten van Europe Frontex, de organisatie die de buitengrenzen beschermt van de Europese Unie. Maar de Arabische lente was een feit en in plaats van de democratische opstand van de Libiërs in bepaalde steden moreel en diplomatisch te ondersteunen, verkoos men terug het bommentapijt en de vernietiging van de Libische infrastructuur ( wegen, ziekenhuizen, industrie) en werkte men samen met religieus-extremistische organisaties zoals het LIFG ( Libyan Islamic Fighting Group). Twee maten en twee gewichten: Waar men zogezegd de oorlog ontketent tegen de ‘terreur’, steunt men in andere landen dezelfde groeperingen die bepaalde regimes moeten doen vallen. Dat de leider van dit LIFG, Belhadj, een voormalig Al-Quaeda kopstuk was en werd genoemd voor de betrokkenheid bij de bomaanslagen in Madrid in 2004, deerde niet. Libië is nu herschapen in een Middeleeuwse woestenij waarin rivaliserende machtscentra elkaar bestoken door middel van bendeoorlogen in de straten van Tripoli, Misrata en Sirte. Ook dit brengt dus sinds 2011 vluchtelingenstromen op gang, waar wij als land verantwoordelijk voor zijn. Alle partijen in het parlement, behalve PVDA+, keurden deze NAVO-interventie immers goed.

D)Niet zolang daarna begon de voorlopig laatste episode van inmenging in het Midden-Oosten: Syrië. Dit land is eveneens sinds 2012 herschapen in een verdeeld en verscheurd land waar een paar belanghebbende (regionale) grootmachten een verpletterende verantwoordelijkheid in dragen. De gerechtvaardigde democratische opstand tegen Assad groeide uit tot een ware burgeroorlog waar Saudi-Arabië, bondgenoot van het Westen, samen met de VS een grote verantwoordelijkheid in dragen. Elk heeft zo zijn belangen in de regio. De VS ziet het Assad-regime liever verdwijnen omdat het zich op dezelfde lijn bevindt als Hezbollah( Libanon) en Iran tegenover Israël en omdat het een bedreiging vormt voor de geostrategische positie van de VS in het Midden-Oosten. Het steenrijke Saudi-Arabië dat sinds de jaren 70 overal actief jihadistische bewegingen sponsort, waaronder nu ook IS, ziet Assad liever verdwijnen omdat Syrië een seculiere staat was waar kerk en staat gescheiden waren en omdat Assad bondgenoot is van het Sji’itische Iran dat door Saudi-Arabië omwille van ideologische gronden wordt bestreden. Als land dragen wij hier ook een verantwoordelijkheid omdat na de VS, België de belangrijkste wapenexporteur is naar Saudi-Arabië, die op zijn beurt deze wapens doorsluist naar de barbaren van IS die in Syrië een ware terreur aanrichten onder de bevolking. Ook dit brengt een vluchtelingenstroom op gang sinds 2012.

3) Omwille van onze verantwoordelijkheid in al deze brandhaarden dienen we nu ook solidair te zijn met de slachtoffers van oorlogsgeweld in het Midden-Oosten, zoals onze voorouders tijdens de twee wereldoorlogen ook internationale hulp en solidariteit kregen aangeboden van naburige landen. Daarnaast mogen we ook niet vergeten dat de omringende landen van deze conflictgebieden het overgrote deel van deze vluchtelingen opvangen. In het geval van Libanon gaat het om 1,2 miljoen Syrische vluchtelingen op een totale Libanese bevolking van 4,5 miljoen inwoners. In Turkije vonden 1,6 miljoen gevluchte Syriërs onderdak. In Europa gaat het over 200.000 mensen. Dat is slechts 0,027 procent van de totale Europese bevolking. Wanneer we dit percentage berekenen op de Zelzaatse bevolking, dan betekent dit 3 à 4 personen, of 1 gezin.

Zoals gezegd, heeft België de conventie van Génève getekend, hierdoor verbond ons land zich ertoe bescherming te verlenen aan vluchtelingen die verblijven op het Belgische grondgebied. Door de huidige toevloed aan vluchtelingen zijn de federale opvangplaatsen te beperkt en kwam er een vraag van de staatssecretaris voor asiel en migratie, Theo Francken, om extra lokale plaatsen te voorzien voor vluchtelingen. 85% van de Vlaamse gemeenten engageert zich om op deze oproep in te gaan.

Zelzate kan zich hierbij aansluiten door een LOI op te richten en zich te ontfermen over minstens 1 vluchtelingengezin. De financiering gebeurt door de federale overheid. De sociale dienst van het OCMW heeft de ‘know how’ om dit gezin te begeleiden op vlak van huisvesting, voeding, medische verzorging, onderwijs, etc. Voor een locatie kan in overleg met de sociale huisvestingsmaatschappij gezocht worden naar een woning die momenteel leeg staat maar toch geschikt is voor de tijdelijke opvang van een gezin.

Gemeenteraad september 2015: Zelzate TTIP-vrij?

Het TTIP kan zeer grote gevolgen hebben op onze toekomstige leef, woon-en werkomstandigheden, vandaar ook de noodzaak van sensiblisering en bewustmaking!

Zie hieronder mijn interventie in de gemeenteraad:

Wat nu volgt lijkt misschien een ver–van-ons-bed-show en niet direct een voorwerp voor de gemeenteraad, maar niets is minder waar. De Impact op de gemeentelijke autonomie en op het welzijn en de gezondheid van onze inwoners kan groot zijn. Ik verklaar me nader:

Sinds 2 jaar zijn er tussen de Europese Unie en de VS gesprekken en onderhandelingen aan de gang om een vrijhandelszone te creëren tussen deze twee grote economische handelsblokken. Zoals zo vaak worden deze onderhandelingen gevoerd ver van het publiek en zonder democratische controle of verantwoording. Bij dergelijke onderhandelingen wordt ons vaak voorgespiegeld dat er economische groei en meer welvaart zal ontstaan voor de burgers van beide partijen.

Jammer genoeg zien we in de realiteit vaak het omgekeerde gebeuren en zijn het meestal de multinationals die er het meest wel bij varen.Dat is ook het geval bij het TTIP, dat staat voor Trans-Atlantic Trade and Investment Partnership. Het wordt in het grootste geheim onderhandeld door de ‘consultants’ en vertegenwoordigers van de grootste Europese en Amerikaanse multinationals in de achterkamers en lobbygroepen van de Europese Unie. Om dit aanschouwelijk te maken: 520 van de 560 lobbyisten met wie de Europese ambtenaren rond de tafel zaten om onderhandelingen over het TTIP te voeren, waren lobbyisten van de zakenwereld. Dat is 92 % van alle ontmoetingen.

In dit vrijhandelsakkoord zullen Amerikaanse en Europese normen, standaarden en regelgeving op het vlak van voedselveiligheid, consumentenbescherming, milieu en sociale bescherming worden gelijk getrokken (lees worden afgebouwd) Men doet dit naar eigen zeggen om alle mogelijke handelsbelemmeringen uit de weg te ruimen. Zo zullen de Amerikaanse voedselexporteurs niet langer gehinderd worden door onze strenge wetgeving rond GGO’s of strenge regulering rond het gebruik van kankerverwekkende stoffen in voedselproductie, denk maar aan de chloorkippen. Onze veiligheid komt dus in het gedrang. Het Europese voorzorgsbeginsel wordt door het TTIP dus in twijfel getrokken in naam van de handel, onder meer inzake pesticiden en hormonen.

Amerikaanse multinationals kunnen ook onze sociale bescherming onder vuur nemen, omdat arbeidswetgeving en loonbeleid eveneens als handelsbelemmerend kunnen beschouwd worden. Vandaar dat ook onze vakbonden ( ABVV-ACV en ACLVB) zich kanten tegen het TTIP via de Belgische coalitie voor waardig werk. De vakbonden zijn namelijk bang dat de zwakke en gebrekkige Amerikaanse sociale bescherming ervoor zal zorgen dat onze sterke sociale bescherming zal worden afgebouwd in het kader van vrije concurrentie: de zogenaamde ‘race to the bottom’ waardoor sociale dumping onstaat.

Bovendien zit in dit verdrag een ‘paard van Troje’ verscholen. Er is namelijk een onafhankelijke privé-rechtbank, het ISDS : investor-state dispute settlement, dat schadeclaims van investeerders zal behandelen die naar eigen zeggen zouden benadeeld worden door de sociale bescherming of andere wetgeving van een land. Zo kan het minimumloon onder vuur komen te liggen wanneer een Amerikaanse investeerder vindt dat hij gediscrimineerd wordt omdat er in de VS geen minimumloon is. Wanneer een investeerder dus vindt dat zijn winsten in gevaar worden gebracht, dan kan hij een staat voor de rechtbank dagen in het kader van TTIP.

Voorbeelden van schadeclaims van multinationals binnen vrijhandelsverdragen zijn legio:
Zo eiste Philip Morris miljoenen euro van Uruguay in het kader van een vrijhandelsverdrag tussen Zwitserland en Uruguay , omdat het land afschrikwekkende foto’s op sigarettenpakjes plaatste uit gezondheidspreventie.

Nog niet zolang geleden eiste het Zweedse vattenfall ongeveer 4 miljard euro van de Duitse federale staat omdat die na de kernramp van Fukushima besliste af te stappen van kernenergie.

Met het TTIP zullen schadeclaims elkaar opvolgen omdat multinationals vinden dat hun belangen en hun winstmarges worden belemmerd door democratische wetgeving. Het ISDS is dan ook een aanval op onze democratie omdat het nationale wetgeving kan omzeilen en zelfs kan vernietigen als de investeerders in het gelijk worden gesteld.

Onze publieke diensten, zoals onze gezondheidszorg, zullen ook in gevaar komen wanneer Amerikaanse multinationals zoals Sodexo op de markt de concurrentie zullen aangaan met de publieke instellingen in het aanbieden van zorg, want binnen het TTIP worden ook gesprekken gevoerd om publieke domeinen open te stellen voor private marktwerking zoals bijvoorbeeld in de gezondheidszorg, openbaar vervoer en zelfs onderwijs. In de VS zijn deze domeinen allemaal geliberaliseerd. Dus als het speelveld ook volgens Amerikaanse standaarden wordt gelijkgetrokken, dan houd ik mijn hart vast. Zorg zal dan niet langer in dienst staan van de patiënt of van de bejaarde, maar in dienst van de rendementen.

Ook de gemeentes zoals de onze lopen het risico om een deel van hun autonomie te verliezen. Vandaag beschikken de lokale overheden bijvoorbeeld over het recht om pesticiden te verbieden in het beheer van hun groene ruimtes. Zelzate heeft ook de mogelijkheid om ethische, sociale of milieuvriendelijke voorwaarden toe te voegen als het een bestek opmaakt voor een openbare aanbesteding. Dit alles zou in vraag kunnen gesteld worden als er akkoorden komen die de vrije concurrentie en de belangen van multinationals hoog in het vaandel dragen. Het zorgt er dus voor dat de gemeentelijke zelfstandigheid en de lokale democratie wordt ondergraven.

Helaas is dit alles te weinig geweten onder de gewone man of vrouw in de straat. Daarom willen we een voorstel tot besluit maken om van Zelzate symbolisch een TTIP vrije gemeente te maken in de hoop dat dit handelsakkoord wat meer onder de aandacht komt. Informeren en bewustmaken over de gevaren van dit handelsakkoord is erg belangrijk.

Dit protest helpt. Reeds honderden gemeenten in België, Nederland, Duitsland,… verklaarden zich TTIP-vrij. Middenveldorganisaties en vakbonden betoogden in vele Europese landen. Dankzij al dat verzet is de stemming in het Europese parlement, gepland op 10 juni, niet doorgegaan. Laat ons daarom aansluiten bij het groeiend verzet tegen dit verdrag.

PVDA+ vraagt de stemming over volgende motie:

“De gemeenteraad van Zelzate beslist om van Zelzate een TTIP-vrije gemeente te maken.”

http://www.youtube.com/watch?v=cVs0aGCGEAk